Oe est sa prima die de maju. Si sas pratzas de s’istadu italianu chircant de onorare una Repùblica chi sa Costitutzione decrarat brotada dae su traballu, de sos canales sotzial de Palantir (azienda Usa de software e de anàlisi de datos) essit unu manifestu chi sonat comente un’atitu a cale si siat progetu progressista. Alex Karp, su filòsofu intregadu a sa gherra digitale, at sintetizadu in bintiduos puntos sa repùblica tecnològica sua, un’entidade chi de sa democratzia tenet petzi su nùmene (sa libertade mancu mentovada). Si sa Carta de su 1948, mancari inaplicada in sas mègius partes suas e a s’ispissu violada, ponet s’emantzipatzione sotziale e sa dignidade de su traballadore comente bùssola de su progressu, su manifestu de Palantir punnat a unu feudalesimu algorìtmicu nou ue su datu est s’ispada e sa sorvelliàntzia s’iscudu. In custa visione brutale, morit de su totu s’idea de sa tecnologia comente istrumentu de liberatzione universale o comente mèdiu pro cumpartzire mègius sa richesa e pro nche bogare s’umanidade dae sa suferèntzia. A s’imbesse, su software est artziadu a architrave de unu domìniu geopolìticu escludente nou. Karp no las cuat sas ambitziones suas: sa tecnologia giuat a su deterrente bèllicu e a su poderiu de unu blocu subra de sos àteros, refudende s’idea de progressu iscientìficu comente bene comune planetàriu. Est sa fine de su bisu de una rete comente ispàtziu de emantzipatzione e su cumintzu de un’era in ue su còdighe est iscritu pro alimentare sas cuntierras, disconnoschende a craru chi s’intelligèntzia artifitziale diat pòdere, si guvernada in forma democràtica, reduire sas distàntzias. Imbetzes de impreare su càrculu pro perfetzionare sos diritos, sa repùblica tecnològica de Palantir l’invocat pro nche barigare sas istitutziones democràticas, licuidadas comente impèigos burocràticos de ghetare a terra. Su traballadore, elementu tzentrale de su patu sotziale atuale (nessi in teoria), iscumparet dae sa narratzione, sostituidu dae un’utente compidadu oracantora. Su manifestu de Palantir no est un’innovatzione, ma sa rinùntzia a pensare sa tècnica comente leva pro sa giustìtzia sotziale in favore de unu tzinismu chi abbratzat sa fortza comente ùnica forma de paghe possìbile. Oe est sa prima die de maju. Est dae inoghe chi devimus mòvere. Dae sos traballadores chi sunt su bonu de sa populatzione mundiale, dae sos traballadores chi produint issos sa richesa, dae sos traballadores chi peri su mundu ant interessos contràrios a sos de custos pagos chi cherent pinnigare galu de prus sas vidas nostras.
mauro piredda
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2025/2026. LR 22/2018, art. 22
Leave a comment