Sa vida de Zanardi assimìgiat a unu romanzu motivatzionale e unu pagu retòricu, ma no lu est. Sas paràulas fartzas e càrrigas de metàforas durches in sas dies a pustis de sa morte, parent un’òbbrigu. Ma diat bastare contare sa vida sua, pro cumprèndere sa fortza e s’importu chi at conchistadu pro gente maicanta.
Sa vida de Zanardi incumintzat dae unu babbu idràulicu e una mama traperi: una famìllia normale e sena istripile de importu. Però finamentas dae minore Zanardi s’acùrtziat a su mundu de sos motores, chi est un’isport chi bisòngiat de dinari e de energias pro sos biàgios. Su babbu li faghet de mecànicu e l’agiudat. In su mentres chi at inghitzadu a currere, a trèighi annos, pròpiu in un’intzidente de màchinas li morit sa sorre. Unu corrutu chi lu podiat istesiare dae sa velotzidade e dae sas veturas, e a s’imbesse li faghet pònnere prus aficu. Gasi a bellu a bellu s’aberit un’àidu: in su 1980, a sèighi annos, cun unu kart metzanu, lompet in sa positzione tertza in su campionadu italianu 100cc.
In pagu tempus intrat in sos tzircùitos internatzionales e si faghet istimare pro sa manera de ghiare e pro sos resurtos. In su 1991 suprit a sa Formula 1, chi però non li dat sutzessos gosi mannos. Tando tramudat in sos USA in ue binchet duos tìtulos in sa CART unu fatu a s’àteru, cun àteros resurtos de primore.
Sa vida sua però càmbiat su 15 de cabudanni de su 2001 in Lausitzring, in Germània. A pustis de àere pèrdidu su controllu de sa vetura sua, una Reynard Honda, benit corfadu a 320 km/h dae sa Forsythe de Alex Tagliani. Sas cunseguèntzia sunt graes: duas ancas istratzadas e sàmbene chi non si resesset a firmare. A pustis de 16 operatziones e sete arrestos cardìacos Zanardi si sarvat, ma depet istare in una carrutzina.
S’aventura sua paret agabbada, ma no abarrat firmu: si betat in sas cursas cun sa handbike, una bitzicheta chi andat a ispinta de manos e bratzos. In pagu tempus creschet e in su 2012 in sas Paraolimpìades binchet duos oros e una medàllia de prata. In s’editzione a pustis in su 2016, a chimbant’annos, torrat a bìnchere duos oros.
S’ostinu però l’isetaiat in un’istrada a curtzu a Pienza in Tuscana: mentres fiat fatende una cursa pro sustènnere sa luta contra a su Covid, andat contra unu camion. Si sarvat, ma dae cussa die non torrat prus a si fàghere bìdere in pùblicu. Est mortu su primu de maju de ocannu in un’istrutura de Pàdova. Un’esempru de passione e de capatzidade de torrare a nàschere, chi si fiat fatu istimare dae gente maicanta.
Gabriele Tanda
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2025/2026. LR 22/2018, art. 22
Leave a comment