Sa Germània narat chi nono a sa sìndria. No, non semus faeddende de una campagna salutista contra a sos abusos de su frutòsiu. Meteorismu e flatulèntzia non b’intrant nudda. Semus faeddende de un’èsitu paradossale de sas medidas securitàrias de Berlinu. S’ufìtziu federale pro s’amparu de sa costitutzione nch’at postu su frutu populare istiale in sa lista de sos sìmbulos antisemitas potentziales o estremistas si impreadu in sas protestas pro-palestinesas. Sa neghe de sa sìndria? Sa cointzidèntzia cromàtica sua cun sa bandera palestinesa. Totu custu at trasformadu su frutu in unu còdighe visivu universale impreadu dae sos ativistas; pro sos aparatos de giustìtzia de Berlinu est imbetzes un’istrumentu de propaganda, una minetza contra a s’òrdine pùblicu. Custa regulamentatzione de sos sìmbulos nch’est gasi cròmpida a livellos surreales, cun sa botànica chi si confundet cun sa polìtica e su bancu de unu mercatinu chi si podet trasformare in unu reatu de opinione. Punnende a menguare sas tensiones sotziales, sas autoridades tedescas sunt criminalizende sa natura matessi, ismentighende·si chi unu frutu abarrat, in antis totu, unu frutu. Possìbile chi sa Germània, pro more de s’antisemitismu de sos tempos colados suos, depat nàrrere chi nono a una fita de sìndria? Narende “mai prus” a s’antisemitismu ma faghende·lu de custa manera, impreat un’àtera fita: sa de presutu, pro non chèrrere bìdere s’infernu de Gaza.
mauro piredda
Leave a comment