Su petròliu e su gasu sunt sas resones de gherras e de luòngiu in totue. Non nde podimus fàghere a mancu, ca diat chèrrere nàrrere cambiare totu intreu su sistema energèticu e de trasportu. Ma a su matessi tempus s’ismànniat sa dipendèntzia dae sos Istados produtores, chi pro custu sunt semper de prus obietivos de atacos, chi àrtziant prètzios e inflatzione. Mancari no esseret unu problema de ambiente, como est puru, e semper de prus, una chistione polìtica.
Sos Paisos europeos sunt proende, onni unu a manera sua, a agatare una genia de indipendèntzia energètica. S’Ispagna est pro sas palas eòlicas e sas rinnovàbiles, chi però tenent unu livellu bassu de produida pro su logu chi bi serbit e tando b’annanghet unu pagu de nucleare. Sa Frantza, giai dae maicantu, est pro su nucleare cun unu pagu de energia dae su sole e dae su bentu.
S’Itàlia no at galu agatadu una punna. Unu guvernu proat a dare un’impèllida a sas rinnovàbiles, àteros torrant a su gasu e como sunt mentovende su nucleare. S’istorbu est chi cada proposta bisòngiat de annos e dinari medas pro nde bogare resurtos, cosa chi non serbit pro conchistare votos.
Pichetto Fratin, su Ministru de s’Ambiente, at decraradu chi pro mantènnere su passu de sos àteros e de proare a crèschere b’at bisòngiu de sas tzentrales atòmicas e de sas rinnovàbiles. Sos partidos de su guvernu lu sunt narende dae annos chi s’istrategia issoro est custa. Sos iscientziados narant chi est una tecnologia segura e chi faghet prus paga arga radiativa de prima, ma sa populatzione italiana l’at giai naradu in duos referendum chi non lu cherent.
S’iscèntzia non narat fàulas, ma sos italianos e mescamente sos sardos, no est chi non sunt de acordu cun issa, est chi non tenent fide peruna a subra de sa gestione polìtica italianas de fainas gasi dìligas.
Gabriele Tanda
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2025/2026. LR 22/2018, art. 22
Leave a comment
Sa scièntzia est una cosa, sèmpiri chi siat deaberus “sa scièntzia” a ddu nai, ma sa pràtica est un’àtera. Tocat a nai a primu chi s’Itàlia no tenit riservas de uràniu, duncas iat a essi a dipendi comentisisiat de àterus paisus. Sa Rùssia ndi tenit. Ddu pigaus a issus etotu in logu de su gas?
Segundu, megant de si nai chi su de is scòrias est unu problema farsu. Ellus, tantu farsu chi no sciint ancora ita ndi fai de sa chi ant prodùsiu in Itàlia. Tanti dda podint acorrai in Sardìnna, no?
E sa seguresa? Si-dda boliant bendi puru innantis de Fukushima. Forsis puru innantis de Chernobyl. Berus est chi is acuntessimentus grais funt pagus, ma puru is centralis funt pagus. Cun prus centralis, no eus mancai a tenni prus acuntessimentus grais? E tocat puru a nai chi custus pagus incidentis grais ant obligau a sbuidai àreas mannas deaberus. Ita faeus si acunessit calincuna cosa, sbuidaus su centru Sardìnnia, de manera chi abarrint unu cabu de susu e unu de giossu netus?
Po caridadi, fia contràriu in su 2010 e no apu cambiau de idea.