Si esisteret unu campionadu globale terràcueu de ecuilibrismu in su filuferru ispinosu, Giorgia Meloni diat bìnchere sa medàllia de oro, sa de prata e fintzas su prèmiu simpatia. Contròrdine: s’ùrtimu l’at bìnchidu Ignazio Benito Maria La Russa, sa segunda càrriga de s’istadu, pregontende in s’emitziclu de Palatzu de Madama “chie nd’est cussu coglione…?” (e sena mancu èssere imitadu dae Rosario Fiorello). Contròrdine 2: sas medàllias de oro e de prata Meloni las at giai bìnchidas pagas dies a como cun s’ùrtima pèrula filosòfica sua. Cussu “non condivido e non condanno” chi diat dare fadiga manna finas a Dante Alighieri, oramai cun su girone famadu prenu, e chi ‘a [β]remier l’at pronuntziadu in àula in riferimentu a sa gherra a isteddu (de David) e istrìscias contra a s’Iran. Oramai est unu dogma nou de sa polìtica italiana. Unu “nen petza nen pische” chi però tenet su tastu de unu minestrone eletorale. In pare cun àteras fòrmulas (violadores de fèminas in libertade si binchet su “no” in su referendum e famìlias de padente) custa de “nen…nen…” paret sa crae pro bi la sighire gallegende in sos sondàgios e in sos paràgios. Pro ite diat dèvere cundennare un’atacu unilaterale in foras de su diritu internatzionale? Betze de podda. Mègius a si nch’istare in cussu bòidu de s’ànima in ue, no, non bi la dat sa resone Trump (fintzas a bortas chi cudde non cumprendat chi sa resone si dat a s’àinu e li mollet carchi càrchidu) ma nemmancu bi nde lu bogat su saludu, a cabore issu non nde li boghet àteru (tipu carchi garantzia in contu de dàtzios). Su Meloni-meledu est un’ispètzia de agnostitzismu bèllicu, in ue s’Itàlia b’est, ma no l’ischit nemmancu issa. Unu “dia chèrrere ma non potzo” ammesturadu cun unu “dia pòdere ma non chèrgio”. Ma l’aìamus giai connota in contu de atzisas, “no las chèrgio, ma nemmancu bos nde las bogo”. Ne, ne, in finitias. Ne a ghenna e ne a muru.
mauro piredda
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2025/2026. LR 22/2018, art. 22
Leave a comment