Solinas non nde cheriat s’intesa: sa Sardigna depiat abarrare aberta fintzas a chie, turistas o gente chi cheriant fuire dae sas zonas rujas e arantzu de s’Itàlia, non si cheriant compidare a sa lòmpida. Si naraiat chi Salvini, sende chi aiat leadu male meda sa serrada fata dae su Presidente de sa Badde d’Aosta, fiat fatende pressiones a su Presidente sardu pro mantènnere totu sena proibitziones comente in istiu.
Tando, comente como, sardos medas aiant pedidu una serrada pro sas atividades cun prus arriscu o a su nessi compidadas pretzisas a chie intraiat. Ma Solinas non bi l’aiat fata: sa voluntade no aiat barigadu sos istorbos postos dae s’Istadu. E forsis sa gana no est chi fiat gasi meda ca si timiat sa fuida de sos turistas, mescamente italianos. Ischimus, a dolu mannu, ite est costadu.
Unu ricatu chi est torradu finas in custas dies in sas retzas sotziales: italianos arrennegados pro su tancòngiu chi pedint tassatziones de mancu, o chi ammentant a sos sardos su dinari chi cada borta batint a Sardigna. Ma custa borta sos sardos si nche sunt aunidos, ant fatu origras surdas e gràtzias a regorta de firmas, informatzione e mescamente atividades polìticas, in ue sos indipendentistas ant àpidu unu rolu de importu mannu, ant custrintu Solinas a fàghere serrare sos portos e sos aeroportos a chie non aiat resone sèrias pro bènnere a Sardigna.
Bellu meda, ma tropu a tardu. Sos valores si sunt artziados gasi meda e tropu a sa lestra chi su guvernu est seberende si pònnere sa Sardigna deretu in colore arantzu, sena colare pro su grogu. Francu pro s’arriscu pro sa salude e sa sanidade de s’ìsula, e duncas mortos e malàidos noos, custu cheret nàrrere tzilleris, osteras e ristorantes tancados. Cheret nàrrere abarrare onniune in bidda sua. Cheret nàrrere firmare sas mòvidas de sas cumpannias aèreas e de sos turistas pro s’istiu.
Sa neghe est totu de sos chi benint dae Terramanna? Est craru chi no est gasi. Una maladia at un’andòngiu cuadu e pagu craru. Sos sardos, chie prus chie mancu, ant faddidu in carchi cosa, sos polìticos puru, ma de tzertu batire gente dae zonas coloradas in un’ìsula arba non est istadu gasi abbistu. Como amus a torrare a batalliare cun una maladia chi si nche fiat andende, torrende gràtzias de coro a totus cussos, sardos e nono, chi l’ant dadu un’agiudu a abarrare inoghe.
Gabriele Tanda
Leave a comment