de Lisandru Beccu —
S’assòtziu Su Majolu, a firma de Lisandru Beccu, denùntziat una cosa grae meda: in s’universidade de Tàtari est difìtzile meda si no impossìbile a fàghere tesis in sardu. Una noa chi no ispantat, ma chi est semper mala pro totu su Movimentu Linguìsticu sardu. In custos ùrtimos anno s’ateneu tataresu at semper mustradu ostilidade contra a sa chistione de sa limba finas in sos annos chi una commissione de catedràticos at refudadu de fàghere sa formatzione a sos professores in sardu. Su Retore de tando Attilio Mastino, chi oe est su presidente de su Prèmiu Otieri, aiat decradadu chi non fiat contràriu a su sardu, ma chi sa limba sarda non si podiat impreare in calesisiat faina. Duncas, sa traditzione antisarda de s’universidade turritana andant a in antis e non lassat duda chi at a èssere semper prus rebesta e semper prus crua. Amus a bìdere su Retore nou ite a at fàghere.
***
In s’universidade de Tàtari sunt semper de prus sos istudiantes chi cherent arrichire sa tesi issoro iscriende·la in sa limba materna, o in cada manera, in una de sas limbas faeddadas in Europa. Custas fainas sunt cunsideradas “normales” in totu sas universidades de de su continente betzu, ma fintzas in sas àteras de su mundu. In pagos, però, ischint chi custos sunt sèberos perigulosos, chi podent fintzas illonghiare sos tempos de làurea. Su problema naschet mescamente in sos dipartimentos sientìficos. A cantu paret calicunu est galu cumbintu chi su sardu non si podet impreare pro totu sas matèrias, ma custos sunt istereòtipos betzos e chene fundamentu lògicu. Su problema mannu est chi in s’ateneu turritanu, sas variedades linguìsticas non sunt cunsideradas richesas de promòvere.
Non si podet negare a nemos sa voluntade de iscrìere unu traballu in una o duas limbas prus de s’italianu. Sa realidade narat chi paritzos istudiantes andant a iscùdere sa conca contra unu muntone de problemas. Sunt peleas chi non lis cunsentit de fàghere su traballu chi disìgiant. S’Universidade de Tàtari no est istada galu in gradu de ispiegare su pro ite est chi unu istudiante non potzat fàghere una tesi bilìngue sardu-italianu. Nois una limba bi l’amus, pro ite non la podimus impreare? Mistèrios!
Una risposta nos la depent galu dare sos diretores de sos cursos de làurea, sos reladores e totu sos chi si ponent de traessu cando si faeddat de tesis in sardu. (Su Retore nou no ischimus galu comente la pensat, ma nos l’at a nàrrere chito).
A fàghere a rìere sas puddas si ponet finas su giassu web UniSS, chi, cunsentit de seberare sa limba in sa cale at a èssere iscrita sa tesi. Impare a italianu, frantzesu, inglesu, ispanniolu, tedescu e russu, b’est finas su portughesu e s’albanesu. Pro ite?
Pro ite in su mòdulu est marcada sa presèntzia de s’albanesu e de su portughesu? A custu puntu, tando, sas limbas ponimus·las totus!
In ue sunt su sardu, su gadduresu, su tataresu, s’aligheresu e su tabarchinu?
In s’Europa de sas minorias, sas universidades faghent de sa limba locale su poderiu issoro, bastat de pompiare a s’Ispagna ebbia, in ue sas universidades bascas, galitzianas e catalanas trasmitint sa didàtica in sa limba chi si faeddat in sos logos chi las pertocat.
In Sardigna s’universidade cantzellat sa cultura e sa limba, ruende in sa subalternidade mentale chi cheret su sardu impresonadu.
http://assotziusumajolu.blogspot.it/2015/02/tesi-in-sardu-nono.html
Leave a comment