Su Mediterràneu no est un’ispàtziu geogràficu ebbia, ma unu baròmetru prus chi non sensìbile chi registrat in simultàneu sas iscossas sìsmicas de sa polìtica mediu-orientale e sos assustos tèrmicos de su praneta. S’eventualidade chi sas impresas bèllicas noas si nch’abarret intre su Tigri e s’Indo (no Iran ebbia, ma fintzas Pakistan e Afghanistan) est oramai remota. E diat agire comente unu detonadore sutamarinu a tretu de pesare unu tsunami de instabilidade in su Mare Nostrum. In s’ìnteri chi si caentant sos corridojos diplomàticos, sas abbas chi nos isfundent rispondent cun una calentura fìsica chi non dat signales bonos, ingendrende unu parallelismu intre su fogu de sas cuntierras e su de sos grados tzentìgrados. S’incruèschida contra a Teheran diat trasformare deretu su Canale de Suez in un’umpricuba paralizadu, projetende in su Mediterràneu s’anneu de un’isulamentu energèticu e cummertziale. In custu iscenàriu, sas costeras nostras diant sessare de èssere fronteras turìsticas pro torrare a èssere avampostos militarizados, ue sa presèntzia de flotas contrapostas diant pàrrere mòvere dae lògicas betzas ma cun sa volatilidade de su millènniu nou. Est unu protzessu buddi-buddi (s’istrada pro Platamona non b’intrat nudda) chi acrarit a sa perfetzione su chi b’at acontessende carchi pìgiu suta de sa superfìtzie marina: su Mediterràneu s’est difatis caentende cun una lestresa superiore a su 20% cunforma a sa mèdia globale, acumulende un’energia tzinètica chi s’isfogat in fenòmenos meteorològicos estremos, sos gasi narados medi-cane, imprevedìbiles e distruidores che a un’atacu lampu. B’at poi unu ligàmene malu a isòrvere intre sa desertificatzione polìtica de sos tratados e cussa fìsica de sas terras acarende·si a su mare nostru. Sa gherra gènerat pròfugos, ma su caentamentu globale isbòidat sos graneris de su Nord Àfrica e de su Levante, creende una massa migratòria semper prus manna. Si sa geopolìtica de sas bombas si deveret saldare de su totu a sa termodinàmica de su disastru climàticu, su Mediterràneu diat èssere in perìgulu de colare dae bàntzigu de sa tziviltade a epitzentru de unu collassu sistèmicu. Non si diat tratare prus petzi de gestire una crisi diplomàtica o un’emergèntzia ambientale, ma de navigare in un’ecosistema cròmpidu su puntu suo de saturatzione, ue cada gradu in prus in s’abba e cada esplosione in su Gulfu contribuint a fàghere de custu mare un’ambiente inospitale pro su benidore de sa cunvivèntzia umana.
mauro piredda
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna – IMPRENTAS 2025/2026. LR 22/2018, art. 22
Leave a comment