Su frùschiu de sa finale de fùbalu de sa Copa de Àfrica, giogada su 18 de ghennàrgiu, at decraradu sa vitòria de su Senegal contra a su Marocu. Ma ant fatu festa manna prus in Algeri chi no in Dakar. Sa cosa non nos ispantat pensende ebbia a sos carosellos tataresos si su Casteddu nche falat a sèrie B.
Ma custa schadenfreude magrebina pagu b’intrat cun su campanilismu locale de logos nostros. Sa chistione est polìtica, energètica e geopolìtica.
B’at una contrapositzione manna intre Algeri e Rabat e pertocat su Sahara Otzidentale. Custu territòriu fiat possedimentu ispagnolu finas a su 1976 e, a pustis de una parèntesi neutrale, dae su 2022 Madrid at impostadu sa polìtica sua adeguende·si a su pianu de “autonomia” de Rabat de su 2007.
Peruna indipendèntzia, duncas. Unu sèberu “realìsticu” pro su guvernu Sánchez chi, a paràulas, at semper naradu chi emmo a s’autodeterminatzione de su pòpulu saharawi, ma chi in pràtica punnat a ismanniare s’estrativismu suo in cussos tretos e a blocare cantu prus possìbile su flussu migratòriu.
Pro s’Algeria, chi sustenet su Fronte Polisàriu, su Sahara otzidentale rapresentat imbetzes s’ùrtima frontera de sa decolonizatzione. Su 2021, contra a su Marocu, aiat serradu su Gme (Gasdotu Maghreb-Europa) cajonende però dannos a s’Ispagna (e permitende s’intrada a s’Itàlia chi bidet in Algeri unu partner energèticu istratègicu).
Ma b’at àpidu àteru. Su reconnoschimentu de sa sovranidade marochina in tretos saharawi dae parte americana cumbinaiat cun su emmo de Rabat a sos acòrdios de Abramu cun Israele.
Su de bìdere drones israelianos in sa làcana sahariana e ufitziales de su Mossad collaborende cun s’intelligence marochina at aumentadu sa timòria algerina. E fintzas su budget in armamentos, comporados dae Rùssia e Tzina: in su bilantzu sa tzifra record de 25 milliardos pro su 2026.
Naramus chi no est pròpiu una partida de fùbalu.
Leave a comment