– de Giagu Ledda –
Si unu pitzinna in domo sua faeddat inglesu ma andat a un’iscola italiana, ca residit in Itàlia, e imparat a iscrìere s’italianu ebbia, non cumprendet comente mai a su libru sa mama li narat “buc” ma l’iscriet “book”.
Sa resone est chi issa pensat chi totu sas limbas s’iscriant sighende sas règulas italianas. Nono, totu sas limbas, fintzas sa limba nostra, tenent sas règulas issoro de iscritura.
*************
In sardu iscriimus: “Sa pitzinna istùdiat sa letzione”.
Est una faddina a iscrìere “sa pizzinna”. Nois impreamus “tz” pro rapresentare su sonu de sa zeta surda. Esempru: pitzinna, antitzipare, atzetare, tzilleri.
Impreamus in càmbiu sa “z” pro rapresentare sa zeta sonora. Esempru: zona, armonizare, ruzu.
Àtera reguledda chi cheria resaltare: sa de tres persones, singulare e plurale, de sos verbos acabat semper cun sa “t” e non dipendet dae sos càmbios de pronùntzia locales. Duncas iscriimus: istùdiat, istùdiant, est cantende, sunt ballende
(dae sapàgina Facebook de Podimus)
Leave a comment
Meda justhu e nadu meda jaru: sas limbas, totu sas limbas, tenent sas règulas issoro de iscritura.Fintzas su sardu at regulas divrescias dae s’italianu e no solu s’ inglesu. Bene meda. Ma tando no cumprendo proite. a nde narrer una, in sa Limba Sarda Comuna no est permissu s’impreu de sa “K” intamen de su “CH”, ki solu in italianu at unu sonu tostu, cando in totu (o guasi) sas ateras limbas at unu sonu dulke comente “ci”, “sci”, “ss”?
E tando, tantu balet a iskrier “pizzinna” ke s’italianu.