Ascusòrgiu literàriu: Joan Maragall in sardu (in libreria)

In libreria s’òpera literària de su catalanu Joan Maragall traduida in sardu dae Giagu Ledda.

Narat de su libru D. Sam Abrams: «Ogni cultura literària tenet sas figuras iconogràficas e fundamentales suas, figuras chi espressant e rapresentant s’ispìritu arraighinadu de sas traditziones suas. Si abbarramus petzi in su gènere poèticu, bidimus chi Goethe simbulizat sa lìrica in limba tedesca, Puskin simbulizat totu sa traditzione russa e Walt Whitman simbulizat sa poesia de sos Istados Unidos de Amèrica. Joan Maragall i Gorina (1860-1911) costituit, sena peruna duda, sa figura iconogràfica e fundamentale de sa poesia catalana moderna».

In s’andera de sa vida sua, non meda longa, Maragall at tocadu belle totu sos gèneres literàrios, francu forsis sa narrativa e at marcadu, sena peruna duda, unu a in antis e unu a pustis. At revolutzionadu, a sa sola, a partire dae Jacint Verdaguer, Miquel Costa i Lobera e Joan Alcover totu sos gèneres tratados e nd’at creadu de noos.

Su tzentru de s’universu literàriu suo est istadu sa poesia. Cun ses libros ebbia – Poesies (1895), Visions & Cants (1900), Les disperses (1904), Enllà (1906), Seqüències (1911) i Nausica (1913) – at modernizadu sa poesia lìrica, sa poesia èpica e sa poesia drammàtica. Collaborende, comente opinionista, cun su Diario de Barcelona, intre su 1890 e su 1903, at modernizadu su giornalismu e est istadu su primu intelletuale pùblicu in Catalugna. S’ampra currispondèntzia sua, cumposta dae prus de milli lìteras, sas biografias de Joan Sardà (1900) e de Joan Mañé i Flaquer (1912) e sas “notas autobiogràficas” suas rapresentant sas primas mustras de su memorialismu modernu in Catalugna.

Narat Giagu Ledda subra “S’elògiu a sa paràula”: « No esistit paràula chi non siat nàschida in una lughe de ispiratzione, chi non refletat parte de sa lughe infinida chi at creadu su mundu. Sa paràula de su poeta essit cun ritmu de sonu e de lughe, cun su ritmu ùnicu de sa bellesa creadora. Iscriet Joan Maragall, chi at elaboradu un’arte poètica pròpia pro dare unu sentidu a sa dedicatzione sua a sa poesia, arte poètica chi est unu pensamentu coerente e firmu chi ispiegat su protzessu chi dat sa visione de sa realidade in su poeta finas a s’iscritura de su poema».

Giagu Ledda est nàschidu in Uri; de professione est dotore, ispetzializadu in Anestesiologia e Rianimatzione. Istat dae unos baranta annos in Catalugna e traballat in s’Hospital de Terrassa. Sa faina sua comente tradutore est tzentrada a manera esclusiva in sa tradutzione a su sardu. At traduidu dae su frantzesu artìculos pro sa versione sarda de “Le monde diplomatique” e “Le Courrier de l’Unesco”; dae su castillianu “50 poemas de Federico García Lorca” chi s’at a publicare durante custu annu; dae s’italianu su romanzu de Maria Giacobbe “Pòju Luadu” Ed. E.De.S., Tàtari 2012; dae su catalanu su romanzu “Sa pratza de su Diamante, de Mercè Rodoreda, Ed. Papiros, Nùgoro 2008; Alexandre de Riquer, cantu VIII de su “Poema del Bosc. Un cant modernista artúric conquesta el món” publicadu in unu libru paris cun àteras degheoto limbas. Ed. Sial Trivium, Madrid 2014.

At partitzipadu  in su “Collòchiu internatzionale de tradutores de sa literadura catalana” in sa facultade de Filologia de s’Universidade de Salamanca, 2013. At partitzipadu comente tradutore in su XXI Seminàriu de tradutzione de sa poesia sarda contemporànea, in Farrera de Pallars, Catalugna, organizadu dae s’ Institució de les Lletres Catalanes, 2013. At collaboradu e collàborat cun revistas sardas, cun artìculos de temas diferentes e cun sa tradutzione integrale de “Sa mama”, romanzu de Grazia Deledda, chi at a essire dae inoghe a unos meses, Ed. Logosardigna.