S’istòria de Sardigna non s’agatat in sos libros de iscola, mancari siat istada iscrita cun lugores de rebellia e cun sàmbene de chie at gherradu sighende bisos de libertade. A torrare boghe, memòria e dignidade a cust’istòria agiumai ismentigada est un’iscritora sitziliana, Adriana Valenti Sabouret, in s’ùrtimu traballu literàriu, “Rivoluzionari Sardi”. Un’òpera chi est agatende interessu mannu pro s’abilidade de intèssere su contu apassionadu cun sos documentos istòricos. Dae inoghe a paritzas dies, s’autora at a addobiare sos letores in una gama de atopos chi ant a tocare sos duos cabos de Sardigna. At a èssere un’ocasione de dibata subra s’identidade e subra su tempus benidore de su pòpulu sardu.
“Rivoluzionari Sardi” no est una crònaca de acadimentos ebbia, ma unu biàgiu in s’ànimu de chie s’est atrividu a isfidare su poderiu feudale. Gràtzias a una chirca pretzisa in sos archìvios, agatant lughe noa sos ùrtimos annos de vida de Giuanne Maria Angioy, Frantziscu Sanna Corda, Gioachinu Mùndula, Micheli Obino, Frantziscu Cilocco, pro nde mentovare paritzos. Intrant in bona mesura in sos acadimantos fintzas su cardinale Joseph Fesch e Letizia Ramolino, est a nàrrere su tziu e sa mama de Napoleone Bonaparte. Est unu retratu corale de s’insurretzione sarda: dae sas càusas fungudas a sas chistiones europeas finas a s’eredidade chi custos òmines ant lassadu in su DNA polìticu e sotziale de s’ìsula.
Su calendàriu de sas presentatas comintzat martis 24 de freàrgiu a sas ses de sero in sa libreria Feltrinelli de Casteddu (Carrela Roma 11), in ue cun s’autora at a partetzipare Nicolò Migheli. Chenàbura 27 de freàrgiu, a sas chimbe de sero, Adriana ad a èssere in Tàtari, in s’Àula Magna de su Litzeu Artìsticu Figari, in ue at a faeddare de “Tàtari, tzitade rivolutzionària” a 230 annos dae s’intrada de Giommaria Angioy paris cun Antonello Nasone, Federico Francioni, Pietro Atzori e Sara Strinna. Sa matessi die, a mangianu, Adriana at a faeddare a sos istudentes de maigantas iscolas in sa sede de s’ITI “Angioy”, in cumpagnia de àteros espertos de sa “Sarda rivolutzione”. Sàbadu 28, a sas ses de sero, s’atopu at a èssere in sa Domo de sa Cultura de Musserradu (Ca).
Nàschida in Siracusa, laureada in Limbas e literaduras istràngias, Valenti Sabouret s’est acurtziada a su frantzesu in giovania e, a vintighimbe annos, at detzisu de si nch’andare a vìvere in Frantza, in ue est diventada dotzente in s’Istitutu Istatale Italianu Leonardo da Vinci de Parigi e in su Litzeu Internatzionale de Saitn Germain-en-Laye. A pustis de maigantos ingàrrigos pro su Ministèriu de sos Afares Èsteros italianos, at chèrfidu proare a traballare in su campu de sas tradutziones e at comintzadu a collaborare cun paritzas rivistas. Comente iscritora, at publicadu in Frantza Le rêve d’Honoré (Éditions du Panthéon), e cun Arkadia Editore at giai iscritu sos romanzos istòricos Madame Dupont (2021), La ragazza dell’Opera (2023), Le nobili sorelle Angioy (2024).
Bobore Taras
Leave a comment