No intamen sos annùntzios sa beridade est essende a campu. Sa Die de sa Sardigna 2015, sa prima verdadera de sa gestione Pigliaru-Firino, non si faghet. O de seguru non s’at a fàghere una tzelebratzione de serie A comente sos annos colados. Oe est su 3 de abrile, mancant 25 dies a s’eventu e sos tempos tècnicos de aprovatzione de una delìbera non bi sunt. Sa pelea de sos 200 mìgia èuros postos dae su Cussìgiu e ‘isparidos’ posca dae sos documentos tècnicos de su bilantzu paret chi lompat a congruos a sa pejus manera.
Su dinare difatis non s’agatat, non b’est. E si b’est in àteros capìtulos de àteros assessorados (si faeddat de eventos de su turismu e/o de fundos europeos) a los tramudare no est gasi simple. Bi cheret una variatzione de bilantzu, protzedura bastante cumplessa e longa. Ma, finas cun custa, non diant bastare meses.
In prus sa lege de Sa Die prevedit una deliberatzione de programatzione de sa Giunta chi posca depet andare in Cussìgiu pro su parre obligatòriu de sa cummissione. Fatu custu, si depet torrare in Giunta pro s’aprovatzione definitiva e posca sos ufìtzios podent comintzare sas protzeduras pro assignare contributos, soventziones e prestatziones de servìtziu. Sunt tempos longos: bi cherent chidas e finas meses. Si finas a como sa Giunta no at aprovadu sa prima delìbera de programatzione cheret nàrrere chi no at a fàghere a tempus. E tando?
De seguru, coladas sas bagàntzias de Pasca Manna, calicunu s’at a pònnere su problema nessi pro organizare calicuna initziativa minore pro cuare su disacatu de sa Regione. Ma su tempus est pagu e a cuare su fatu chi non si faghent sas tzelebratziones de sa festa natzionale de sos sardos no at a èssere simple. E chie s’at a leare sa curpa? E chie at a amìtere sa faddonca?
S’assessora Claudia Firino, in un’addòbiu reghente cun sos ufìtzios aiat asseguradu chi su dinare fiat prontu. Ma tando pro ite non s’est galu deliberadu? Su dannu de imàgine pro sa Regione est mannu e non s’at a sarvare nemos. Sa Giunta chi no aiat postu mancu un’èuro in sa proposta de bilàntzu imbiada a su Cussìgiu. Sos partidos soberanistas chi nd’aiant fatu unu puntu de onore de torrare a pònnere su dinare in bilantzu. Sos ufìtzios de sa limba sarda (cumpetentes pro matèria) chi pro sa prima bia dae annos e annos no ant a pòdere pònnere in campu peruna faina.
Boicotàgiu polìticu o errore tècnicu? Galu non s’est cumpresu, ma sa diferèntzia no est manna. Ca su discuidu polìticu favoresset s’incumpetèntzia chi est usada e serbit pro destruire in ue sa polìtica non lu cheret fàghere a manera crara. L’ant fatu finas cun sa limba sarda. E si comintzant a bìdere sos efetos de s’acorpamentu de su servìtziu limba sarda cun su minimòngiu de totu sas fainas linguìsticu-natzionalitàrias. Non nde essit bene mancu sa Fondazione Sardinia chi fiat giai aprontende unu comitadu de tzelebratziones e est abbarrada sica dae sas novas. S’apògiu a sos soberanistas de guvernu pro sas chistiones de limba e identidade, finas a como, no at dadu resurtos bonos.
Pro su restu podimus nàrrere chi si comintzant finas a bìdere bene craros sos efetos antinatzionalitàrios e antilinguìsticos de sa lìnia polìtica regionale. Amus a bìdere si sas ùrtimas dies calicunu si imbentat carchi cosa e carchi riempitivu.
Leave a comment