Mentres in Friuli ant aproadu una lege finas issos pro una festa natzionale, sa nova de custas dies est chi in su bilantzu su dinare pro Sa Die de sa Sardigna non b’est. Isparidu. Isvanessidu.
Comente mai? Versiones semi-ufitziales faeddant de errore, faddonca, isbàlliu tècnicu. Ma carchi duda b’est e abarrat. Finas ca sos soberanistas, e in particulare su segretàriu de su Partito dei Sardi, Frantziscu Sedda, si fiant impignados a fàghere aproare un’emendamentu de 200 mìgia èuros.
In àula pariat totu acontzu. Ma su dinare, cando su bilantzu est lòmpidu in assessoradu in su capìtulu non bi fiat prus. Dedicadu a àteras fainas e a àteras fundatziones. E tando?
In custas oras si chircat de torrare in sètiu sa chistione. Una variatzione de bilantzu o una tramuda de fundos dae un’àteru capìtulu. Gasi si pensat. Ma su tempus est pagu, mancat unu mese e b’at delìberas de fàghere e protzeduras longas de sighire.
Comente at a finire? Est petzi unu problema polìticu o unu problema operativu? At a brincare Sa Die de sa Sardigna 2015?
In su mentres sa Regione Friuli Venezia Giulia at apostivigadu su 3 de abrile che a die sa Pàtria Friulana. Sa ricurrèntzia ammentat sa nàschida de su Patriarcadu de Aquileia in su 1077.
Sa chistione mustrat comente sa Sardigna fiat unu modellu de pònnere in fatu pro chistiones linguìsticas e identitàrias, ma como semus ruende meda in fartas.
Curpa de sos tècnicos o de sos polìticos?
Leave a comment