Essit Boxis, ma sa Regione non ddu finàntziat prus

Est torra  in campu Boxis de Murriali, rivista iscrita totu in sardu. Est su nùmeru 6.  Sun sèighi pàginas in ue s’arresonat  de totu, dae sa polìtica internatzionale  a sas traditziones populares , dae s’istòria a sa literadura, dae s’isport a sa mùsica.

Sa pàgina de cumintzu l’at cuidada Alessandro Mongili , chi nos faeddat de sa “Thurpesa Islamòfoba”. E pustis,  isfogende sa rivista, podimus agatare sos argumentos prus diferentes, dae sa limba sarda in sos protzessos  a sa vitòria de su partidu Syriza in Grètzia, dae su perìgulu de s’arga nucleare in Sardigna  a s’addòpiu de sas tassas universitàrias, dae sa coja sarda  a s’iscusòrgiu  baroniesu de Lodè,   dae su tziclismu  a  su subbuteo  o “football de mesa” .

In un’intervista de Manuela Ennas a su disinnadore Manuelle Mureddu  s’arresonat  de sàtira, pessende a sos fatos tràgicos de Frantza, e in un’intevista de Bibiana Salis a Santino Spinelli si chistionat de su problema de sos Rom. De interessu particulare,  pro chie faghet traballu de tradutzione, est sa letura de cantos  de libros comente  “Lebius nci pasamus in sa terra” de Sergio Atzeni (Ed. Condaghes),   “Dublinesos” de James Joyce e   “Su pantasma de Canterville”  de Oscar Wilde  (Ed.  Papiros).

E àteros argumentos medas sunt tratados    in custa publicatzione galana,  in ue a beru su sardu est una limba normale, sena cumplessos de inferioridade cun peruna àtera limba.

Ma su  gosu  chi tenimus leghende Boxis de Murriali   s’ammisturat cun su pessamentu pro su tempus venidore.  Leghimus, infatis, in s’artìculu de presentada de custu nùmeru, chi “A dolu mannu, po ocannu sa Giunta Regionali at annuddau in totu is finantziamentus chi Boxis at imperau fintzas a imoi, tirendisindi unu contributu, chi mancari no fessit mannu meda, fit sèmpiri de importu po s’agiudai a andai innantis cun serenidadi in unu mercau chi in di de oi  est incertu meda”.   Est  una làstima chi su podere  pùblicu apat lassadu  sena amparu custa e àteras initziativas  in sardu. Paret chi pessent chi su sardu no est istratègicu pro sa crèschida de sa sotziedade. Deo imbetzes creo  chi sa limba est un’elementu de importu mannu in su protzessu de avaloramentu  de sa cussèntzia colletiva.

Isperemus  chi sa polìtica torret in surcu,  ca su sardu  est una sienda manna chi meressit de èssere posta in contu.

(a incuru de Sarvadore Serra)