de Sarvadore Serra –
Unu puntu de cròmpida e unu puntu de mòvida. Podimus definire gasi su resurtadu de sa reunione de su CSU fata in Casteddu s’8 de nadale. A pustis de meses de addòvios e de traballu, su movimentu linguìsticu est resessidu a fàghere (e a lu fàghere bene) su chi sa Regione ocannu s’at “ismentigadu”: su Cunferèntzia annuale de sa limba sarda. No est de badas chi s’organizatzione de custa cunferèntzia est un’òbligu prevìdidu dae sa Lege regionale 26: servit a si cunfrontare a pare, mustrende cadaunu su traballu chi at fatu in contu de polìtica linguìstica. Ocannu, però, s’argumentu (e sa lamenta) fiat sa mancàntzia de una polìtica linguìstica, chi s’est arressada totu in unu dae cando est cambiada sa ghia de su guvernu sardu.
A fàghere sos onores de domo, in sa mesa de sos relatores, Pepe Coròngiu e Roberto Carta. Istràngios de gabbale, Sabrina Rasom, in rapresentàntzia de sos ladinos, e Christian Romanini, pro sos friulanos. E una sala prena de gente.
Medas sos interventos. Importante sa caraterizatzione polìtica de unas cantas parlatas, comente sa de su sìndigu de Làconi Pisu, chi at fatu un’apellu a s’unidade de su movimentu natzionalitàriu progressista, e sas de sos rapresentantes de “Sardigna Natzione”, “ProgResS”, “A manca pro s’indipendèntzia”, chi bident sa limba sarda comente puntu nodale de sa punna a s’autodeterminatzione. S’Assòtziu “Su Majolu” at torradu a si chessare pro s’assèntzia de su sardu in iscola e in s’Universiadade. E una nota tecnològica l’at dada s’editore Sòrgia, chi at presentadu unu programa in sardu pro telefoneddos.
A fronte de totu custu sas istitutziones regionales ant tentu, diamus pòdere nàrrere, unu cumportamentu “prudente”: no ant fatu perunu cummentu, ne in bonu ne in malu. Unu mudìmene “issurdadore”, lu diamus pòdere definire.
Unu “puntu de mòvida”, amus naradu in su cumintzu. Ca s’èsitu bonu de custa cunferèntzia nos at postu ànimu a sighire in custa àndela, faghende un’òpera capillare de cumbinchimentu, in sos mèdia e in mesu de gente. Si tratat de ispainare s’idea chi sa limba sarda, in cantu elementu de autovalorizatzione, est unu fatore fundamentale in sos protzessos de isvilupu de sa sotziedade nostra, e, duncas, istratègicu. Cun s’isperu chi sa Regione, inghiriada dae custu movimentu, si pòngiat, in fines, a faeddare e a fàghere. Narende e faghende cosas bonas.
Leave a comment