Finida sa gherra a sa sicagna, comintzat sa gherra a su tropu pròere. Ca, si puru sas digas faghent festa, sos giassos a inghiriu pagant unu prètziu artu meda. A su chi narant sos espertos de Arpas Sardigna, s’abba chi est falada ocannu non si bidiat dae su milli e noighentos sessanta unu. E totu est sutzessu in pagas chidas, fatende·nche pigare su livellu de sos invasos a sa capatzidade màssima. S’assessore regionale de s’Agricoltura, Frantziscu Agus, at naradu chi: “Semus in antis de unu patrimòniu ìdricu ispantosu, cun sos invasos chi ant tocadu sas làcanas de bàrdia, e a bias las ant superadas”.
Custa bundàntzia at a permìtere de istare trancuillos pro paritzos annos in sos impreos tzìvicos e agrìculos, però sas digas depent èssere tentadas comente mai: “Sas infrastruturas sunt a su lìmite”, at sighidu s’assessore, acrarende chi sa cosa prus apretosa est sa gestione tècnica de sos isgàrrigos. Est unu impreu de ingegneria e de seguresa: si cheret proare a tratènnere abba cantu prus si podet, pro su tempus benidore; e a su matessi tempus, est pretzisu a pònnere in seguresa sas campuras peri manovras chi lassent fuire a mare, a pagu a pagu, sas cantidades in prus.
Su gàrrigu de sas nues s’est bortadu in sos sartos e in sos laores, covechènde·los cun unu volùmene de abba chi sa terra non resessit prus a surtzire. Dae su Campidanu a sa Gaddura, ogni logu paret mudadu: sas tancas sunt deventadas lagos e in medas aziendas non si bi podet arrivare. Pròpiu pro more de custu fatu, sa Regione s’est apretada a interbènnere. S’assessore Agus at cunfirmadu s’impignu pro una definitzione lestra de sas àreas corfidas, cun s’idea chi in pagu tempus sas impresas agrìculas potzant presentare dimanda de acumpentzu. “Non podimus permìtere chi, una resursa gai pretziada che a s’abba, resurtet unu dannu econòmicu ebbia pro chie traballat sa terra”, at torradu a nàrrere sa Giunta, pedende s’ativatzione de su fundu de sotziabilidade natzionale e de s’istadu de calamidade.
Bobore Taras
Leave a comment